Archief voor categorie social

Kantoorslang

Office 1719

De laatste tijd heb ik een lijstje gemaakt met uitspraken die volgens mij vrijwel nooit buiten kantoormuren geuit worden:

  • doorakkeren
  • inschieten
  • oppakken
  • opschalen
  • verwachting neerleggen
  • doorpakken
  • aanvliegen
  • ergens een ei over leggen
  • issue ergens beleggen
  • ergens op acteren
  • iets platslaan
  • aan de pruttel helpen
  • de hele spullenboel
  • doorsnijding
  • propositie

Wie heeft leuke toevoegingen?

, , ,

3 reacties

The thin line between embracing change and being critical

The thin line between embracing change and being critical

Blogging: never before have so many people with so little to say said so much to so few
Do you recognise the following? Suddenly there’s a lot of buzz about a new hype, everybody is talking about it and if you haven’t tried it yet, you are definately lagging behind.
Now you have to decide: will you hop onboard and give $hip_new_tech a try or are you skeptical and wait it out?

Sometimes a new technology has obvious advantages, which makes it easy to accept. Other things need some time to show their merits, or need a certain user base to become useful.

Following are some examples, I only have experience with some of them, so feel free to comment or add your own!

VCS vs. DVCS

In the recent years, several distributed source control systems, such as Git, Mercurial and Bazaar, have emerged. Centralised systems are mostly common practice at most projects and a lot of (mostly open source) projects have already switched to or are thinking about switching to a distributed one.
The distributed systems have some nice perks, everybody has the whole repository (i.e., better offline support), sharing commits without submitting them to the central server, local branches and more. On the other hand, they require learning the new tool, which can take a lot of time, especially with the less tech-savvy coworkers.
I’ve been using Git for a few years now. For a previous project, we were able to fully switch to Git with our team. This was my idea and it meant I had to take up some Git support work every now and then, but it was fun and provided the abovementioned advantages. In the projects that followed, the main repository was Subversion, but there is a Subversion connector for Git, which works fine for daily use. It has a few inconveniences, like not committing the removal of directories to Subversion, so someone else has to clean them up. For the rest, it’s great.

The cloud

Another hip thing is ‘the cloud’, which allows you to host web sites, run applications and store stuff somewhere in a giant network. It sounds really scalable, you only pay what you use and most of the management is done by the cloud provider. There are some risks: you might need to modify the application to make it work, security and encryption could become more of an issue and there are new tools to get used to (e.g., for deployment and configuration).

NoSQL vs. RDBMS

The NoSQL-movement has gained a lot of momentum, known implementations include CouchDB, Jackrabbit, Cassandra and BigTable. It advocates that most data can be treated a lot less strict than old-style databases do. Think foreign keys, strict data types and designated master/slave servers. When true, this improves performance, flexibility and scalability, but you need to think through your decision, as some data really needs to have a restricted format.

Social networking: blogs, Twitter, LinkedIn

Internet has enabled new forms of communication, and every few years, a new one is invented.
First came blogs, then Twitter and LinkedIn. Now most sites have an array of icons to submit the current article to one of many networking sites.
Twitter has brought news reporting to everyone, blogs allow even me to say stuff to the world, networking sites help you to find people with common areas of interest.
They do however cost a lot of time and effort, which might intervene with other activities. Anybody wants to comment on this? Do you feel your real social life profits from this, or does it get in the way of it?

tl;dr

These are some things I could think of, do you have some other examples of hypes you aren’t sure about?
What do you usually do in these situations? Are you an early adopter or not so much?

, , , , , , , , ,

Nog geen reacties

Detachering versus inhouse

Detachering versus inhouse


Enkele maanden geleden is het project waarop ik gedetacheerd zat afgerond; inmiddels heb ik ook een paar maanden meegedaan aan een inhouse-project. Bij Luminis doen we weinig aan pure detachering, vandaar dat het me leuk lijkt om ‘ns te bekijken wat de overeenkomsten en verschillen met onze andere projecten zijn.

Een deel van onze projecten vindt plaats in onze eigen kantoren, een ander deel bij klanten, waar dan een aantal mensen van de klant en een aantal mensen van Luminis samenwerken.

Sfeer

De sfeer tijdens het werken aan het project hangt vooral af van het team waarin je werkt, en ook een beetje van de lokatie. Uiteraard heb je daar zelf enorm veel invloed op, je kunt een goede dosis humor meenemen, meegaan met de lunchwandeling, eens koffie voor een ander meenemen, et cetera.

Inhoudelijk is het lastig onderscheid maken. Natuurlijk richt Luminis zich op leuke, innovatieve projecten, maar dat was het project waarop ik gedetacheerd zat ook. Bij sommige projecten kun je van tevoren al redelijk inschatten dat het een saaie klus gaat worden, dat kun je dan ook aangeven bij je baas, met een beetje geluk mag een ander het doen :-) .

Bij inhouse-projecten ken je meestal je collega’s al, wat de start van een project misschien wat makkelijker maakt, zeker als je wat introverter bent (da’s tenminste mijn ervaring). Misschien heb je ook wel meer overeenkomsten met directe collega’s, omdat ze bij hetzelfde bedrijf werken en dus dezelfde visie delen.

Wanneer je gedetacheerd wordt ben je aan het begin naast de inhoudelijke kant van een project ook tijd kwijt aan het leren kennen van het team, de sfeer en de praktische zaken van het bedrijf waar je aan de slag gaat.

Overhead

Het verdwijnen van de overhead van gedetacheerd zijn is fijn, geen dubbele urenregistratie (met de onvermijdelijke verschillen, en het bijbehorende uitzoekwerk), geen extra e-mailaccount en kalendersynchronisatie.

Ook is de organisatiestructuur al bekend voor je, zodat je direct naar de juiste persoon kunt stappen om iets geregeld te krijgen.

M’n vorige project was bij een overheidsorganisatie, waar internet op de werkplek nu pas werkelijkheid aan het worden is. Het is een verademing dat dat bij Luminis anders is: een snelle internetverbinding, alle tooling (issue tracker, wiki, versiebeheer) is (intern en extern) bereikbaar. ‘t Is natuurlijk niet zo dat je nooit internet hebt op inhuurplekken, maar het komt vaker voor.

Et tu?

Wat zijn jouw ervaringen? Heb je bewust gekozen voor een detacheerder of juist een bedrijf dat zelf projecten doet? Was het een goede keus of zou je het een volgende keer anders doen?

, , , , , ,

1 reactie

Presentaties AgileMDD kennissessie – 30 maart 2010

Op 30 maart organiseerde luminis samen met ArchitecIT een kennissessie over model-driven development. Aan de hand van vijf verschillende thema’s deelden sprekers van diverse organisaties hun praktijkervaringen met MDD. De volgende organisaties waren als deelnemer vertegenwoordigd: ArchitecIT, Delphino Consultancy, luminis, Ministerie van Defensie, Nedap, Nuon, PANalytical, Radboud Universiteit Nijmegen, Sogeti, Tennet en Thales.

De presentaties van deze avond zijn inmiddels online beschikbaar en kunnen hieronder worden gedownload.

agilemdd_logo


In de praktijk zijn er bij softwareontwikkeling nog veel communicatie (overdrachtsmomenten) en bestaan de meeste ontwikkeltaken uit veel handwerk. Op basis van een MDD aanpak kunnen ontwikkeltaken worden geautomatiseerd en kan de onderlinge communicatie worden verbeterd. Hierbij is het echter wel belangrijk om te weten hoe MDD het beste kan worden toegepast en wat hierbij de meest voorkomende valkuilen zijn. Vanuit onze AgileMDD filosofie moet bij model-driven development een pragmatische en doelgerichte aanpak vooral centraal staan. Zo kan de bestaande ontwikkelkracht in de organisatie slimmer worden ingezet.


Programma kennissessie 30 maart:

Wil je op de hoogte blijven van aankomende AgileMDD sessies of geïnteresseerd in advies op maat? Neem dan contact op met Inge Dokter (inge.dokter@luminis.nl) of bel 026-3653470.

Discussie resultaat vorige MDD kennissessie

, , , ,

2 reacties

Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen

Be the change you want to see

Aldus Gandhi, en dat wilde ik bij deze maar eens opvolgen. In een reactie op Blue Note 89 moedig ik onze geestelijk leiders aan om hun ideeën publiekelijk vorm te laten krijgen. Middels een blog dus.

Omdat ik Jaap enige tijd geleden beloofde om iets over MVO te schrijven, heb ik besloten om dat document dan ook maar publiekelijk te ontwikkelen. Dat betekent dat ik mijn mening over MVO aan de hand van jullie reacties ga herschrijven tot een document dat van toepassing is op heel luminis. Heel luminis? Nou, als dat te hoog gegrepen is, dan misschien het clubje waartoe ik behoor: LSD.

Definieer MVO

Voordat de crisis toesloeg vorig jaar, waren er heel veel bedrijven bezig om “groen” te worden en iets in hun visie-documenten te schrijven over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Het was modieus, er was aandacht voor vanuit het publiek, en dan komen die dingen van de grond. De paniek en de directe focus op overleven die de crisis veroorzaakte heeft de aandacht daarvan weer wat weggenomen, is mijn indruk. Daaruit concludeer ik dat Maatschappelijk Verantwoord niet altijd voortkomt uit overtuiging, maar ook vanuit opportunisme.

Wat mij betreft is MVO wel degelijk iets dat je doet vanuit een overtuiging. En als je een bedrijf bent, dan vind je je overtuigingen terug in je visie-documenten en je doelstellingen. Het MVO-Nederland ziet dat overigens anders, die vinden dat je moet onderzoeken “wat klanten, medewerkers, de buurt en de gemeente van uw onderneming verwachten op het gebied van MVO”. Dat riekt naar lekker polderen en zeker niet naar iets wat van binnenuit komt.

Uiteraard definieert Wikipedia wat MVO is:

Maatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo), duurzaam ondernemen of maatschappelijk ondernemen is een vorm van ondernemen gericht op economische prestaties (profit), met respect voor de sociale kant (people), binnen de ecologische randvoorwaarden (planet): de triple-P-benadering.

Bij maatschappelijk verantwoord ondernemen gaat het om het vinden van een balans tussen people, planet en profit. Vaak blijkt dat deze balans leidt tot betere resultaten voor zowel het bedrijf als de samenleving.

Maatschappelijk Verantwoord wordt vaak geïnterpreteerd als “iets terug doen voor de maatschappij”. Bijvoorbeeld geld geven aan een goed doel, of met de medewerkers samen een school in de buurt opknappen. Hoewel op zichzelf hele lovenswaardige acties, vind ik het niet zo’n geweldig uitgangspunt voor MVO. Want waarom moet je als bedrijf iets terug doen? Dat doe je toch al door werkgelegenheid te creëren?

Ik zou liever hebben dat mijn bedrijf op zijn minst de maatschappij niet tot last is en bij voorkeur een zinvolle (anders dan geld verdienen en werkgelegenheid scheppen) bijdrage levert.

Do No Harm

Niet tot last zijn (of geen schade aanrichten) is veel lastiger dan iets terug doen. Stel dat je een grote fabriek hebt. Dan lever je veel werkgelegenheid, maar je hebt ook een groot stuk grond in gebruik, verbruikt water en stroom en andere grondstoffen en produceert misschien wel lucht-, grond- en waterverontreiniging. Om niet tot last te zijn kun je bijvoorbeeld:

  • Het aanzien van de fabriek visueel aantrekkelijk maken om de horizonvervuiling te minimaliseren
  • Een vergelijkbaar stuk grond opknappen / ontginnen / bebossen om te compenseren voor de grond die je in gebruik hebt
  • Zelf alle benodigde energie opwekken met bijvoorbeeld zonnepanelen of windmolens
  • Zoveel mogelijk hemelwater opvangen om het waterverbruik te minimaliseren
  • Verbruikt water reinigen voordat je het loost

Als je een stap verder wilt gaan en een zinvolle bijdrage wilt leveren kun je wellicht schoner water teruggeven dan je ingenomen hebt, of gras op je fabrieksdak leggen om planten en vogels aan te trekken (en tegelijkertijd beter te isoleren en regenwater langer vast te houden), of meer energie produceren dan je nodig hebt en dat aan de gemeenschap afstaan.

Maar als je een IT bedrijf bent?

Dan wordt het een stuk lastiger. We gebruiken geen grote hoeveelheden grondstoffen en we produceren niets tastbaars. Laten we eens kijken naar de dingen waarmee wij de maatschappij lastig vallen. En dan neem ik “maatschappij” even zo breed als de hele wereld en reken ik onder “lastig vallen” alles van milieuverontreiniging tot ethisch dubieus handelen.

  1. We gebruiken veel stroom
  2. We gebruiken redelijk wat elektronica
  3. We gebruiken behoorlijk wat papier
  4. We gebruiken veel benzine
  5. We gebruiken en beetje kantoorruimte (maar wel heel lelijke kantoorruimte)
  6. We gebruiken veel straatruimte om te rijden en onze auto’s te parkeren
  7. We produceren oplossingen die ook weer veel stroom en elektronica verbruiken
  8. Onze auto’s produceren veel fijnstof en andere luchtverontreinigers
  9. We hebben klanten die een aanzienlijke bijdrage leveren aan het leed in de wereld omdat ze wapens produceren / oorlogsindustrie ondersteunen / oorlog voeren
  10. We brengen ons geld onder bij een bank die het weer gebruikt om op vergelijkbare wijze de maatschappij tot last te zijn

Ik hoop dat jullie met meer voorbeelden kunnen komen om het beeld completer te maken.

In de volgende paragrafen volg ik de indeling in thema’s die MVO-Nederland aangeeft. Daarbij komen bovenstaande problemen weer terug.

Voor elk genoemd probleem wil ik een oplossing aanreiken. Soms hele simpele, soms ver-strekkende, soms misschien onmogelijk/onwerkbaar. Aan ons als bedrijf om te kiezen welke we acceptabel vinden. En aan jullie als collega’s om andere oplossingen aan te reiken.
De tekst is soms wat dunnetjes, maar dat wordt wel beter naar mate dit document zich verder ontwikkelt.

1. Diversiteit en arbeidsparticipatie

Dit gaat over het personeelsbestand dat een afspiegeling moet zijn van de maatschappij. Dat zijn we helemaal niet, en dat lijkt me ook erg moeilijk haalbaar. De IT-sector is 90% mannelijk en erg wit.

2. Energie en Klimaat

Dit gaat over het energie-verbruik (op kantoor en in de auto) en dat je dat vooral zou moeten verminderen vanwege het effect op het klimaat.

2.1. Stroomverbruik

Met tips om dit te bereiken op consument nivo worden we om de oren geslagen: zuinige lampjes, licht uit als je niet in de kamer bent, geen slaapstand voor de TV en computer maar echt helemaal uitzetten, etc., etc.
Onze laptops zijn redelijk zuinig, de adapters gebruiken geen stroom als er geen laptop aan vast zit, of als de batterij vol is, dus daar is niet veel winst te behalen.
Als je andere lampen wilt of groene stroom of je eigen stroom opwekken, dan moeten we verhuizen naar een eigen pand waar we zelf de keuzes kunnen maken.
Onze servers draaien bij een provider en dat schijnt best een energie-efficiente methode te zijn. Meerdere machines in één ruimte kun je beter beheren qua processor-bezetting, ruimte-gebruik en koeling.

2.2. Benzineverbruik

Er zijn natuurlijk een heleboel manieren om het benzine-verbruik omlaag te krijgen. Afgezien van de gunstige invloed op het milieu is het enorm gunstig voor onze maandelijkse lasten. Momenteel tanken wij luminis-breed ongeveer xxx liter benzine.

2.2.1 Minder kilometers maken

Privé kun je minder rijden, zakelijk kun je het OV nemen.

2.2.2 Tele-werken

Zeer voor de hand liggend. Iedereen een dikke pijp naar het internet betaald door de baas. Webcams hebben we allemaal, goeie Skype-achtige software is er ook voldoende.

2.2.3 Zuinigere auto’s
2.2.4 Elektrisch rijden

Het meest interessant is om het gehele wagenpark op termijn te vervangen door elektrische auto’s. Dan maak je volgens mij als bedrijf een heus statement richting toekomst, vernieuwing, technologie.

Er is een enorm aanbod van verschillende merken en types elektrische auto’s. Aansprekend zijn de modellen van Tesla, maar minder flitsend en minder duur zijn bijvoorbeeld Nissan, TH!NK, Tazzari, Toyota, Renault, Mitsubishi, Mega.

De grote merken plannen allemaal rond 2012 met iets te komen, de kleinere merken hebben al rijdende auto’s.
Een groot bezwaar dat vaak aangevoerd wordt tegen de elekrtische auto’s is dat de range niet groot genoeg is. Maar zoals Joris Luyendijk in juni 2009 in NRC Weekblad schreef:

”De actieradius van elektrische auto’s ligt op dit moment tussen de 150 en de 300 kilometer. Van alle ritten in Nederland valt 99,3% procent binnen die 150 kilometer. 70% van alle stadsritjes is zelfs 5 kilometer of korter. Kortom: slechts 1 op de 140 keer dat een Nederlander in de auto stapt, rijdt hij of zij verder dan wat een elektrische auto nu aankan”

Daarnaast zijn er nu 8 oplaadpalen in Nederland die je met je iPhone kunt vinden. Er is zelfs een parkeergarage in Utrecht die parkeerplaatsen heeft met een oplader.

3. Financiering

Je geld moet je onderbrengen bij een bank die dezelfde standaards aanhoudt als jijzelf. Dat betekent dat alleen banken als de ASN en Triodos in aanmerking komen.
Voor je beleggingen zou je kunnen kijken naar groene portfolio’s.

4. Inkoop & Keten

Gerecycled of FSC papier, Fair Trade en Biologisch koffie, bier, chips
Apple is redelijk groen. Inlever/inruil acties?

5. Innovatie

6. Integriteit

Integer handelen omvat onder andere:

* Belangenverstrengeling voorkomen;
* Zorgvuldig omgaan met persoonlijke of gevoelige informatie;
* Gedane toezeggingen en gemaakte afspraken nakomen;
* Anderen informeren over de eventuele risico’s die zij kunnen lopen;
* Initiatief nemen om de schade van een gemaakte fout te beperken;
* Loyaliteit, verbonden zijn met de organisatie of personen.

7. Maatschappelijk Betrokken Ondernemen (MBO)

Bij het MVO-Nederland gaat MBO over het “teruggeven aan de maatschappij” door middel van bijvoorbeeld vrijwilligerswerk door medewerkers in de tijd van de baas. Ik zou hieronder liever aandacht besteden aan zaken als mensenrechten / kinderarbeid / wapenhandel / ethiek.

7.1. Wapenhandel

Klanten verlaten die iets met oorlogvoering te maken hebben. Niemand van ons wil -denk ik- iets te maken hebben met de fabricage van en de handel in wapens. Maar als een organisatie voor een deel iets in die richting doet? Zoals het ministerie van Defensie, of een elektronica fabrikant die weer spullen levert aan wapenfabrikanten?

7.2. Ethiek

Bij het zoeken naar klanten en bij gesprekken met die klant ook onderzoek doen naar inkoopbeleid in relatie tot mensenrechten, kinderarbeid,milieu-verontreiniging (zie ook Inkoop & Keten). Uitgangspunt daarbij: wat je voor jezelf ethisch niet verantwoord vindt, kun je niet door de vingers zien bij een klant omdat je er dan opeens geld mee kunt verdienen.

8. Managementsystemen

9. Marketing & Verkoop

9.1. Oplossingen die stroom en elektronica verbruiken

Cloud-based computing aanraden?

10. Medewerkers

11. Milieu

Afval-productie en uitstoot van CO2, NOx en roetdeeltjes).

12. Mobiliteit

Kantoor dichter bij het OV
Minder auto’s
Deel-auto’s
Carpoolen (http://www.wegmetfiles.nl/)

13. Ondernemen tegen armoede

14. Transparantie & Communicatie

, , , ,

2 reacties

Zen en de kunst van het software maken

Deze week speelde er veel bij de klant waar ik nu zit. Zaken die me bezighielden tot ver buiten werktijd. En ik kon er maar niet achterkomen waarom ze me zo bezighouden. Tot ik een artikel las in Happinez (nee, daar heb ik geen abonnement op, ik las ‘m toevallig omdat mijn vrouw ‘m had gekocht…) dat ging over Robert M. Pirsig.

Hij schreef in 1974 het boek “Zen and the art of motorcycle maintenance” en ik las dat een jaar of 10-20 geleden voor het eerst. Het heeft een onuitwisbare indruk gemaakt, omdat het ging om een zoektocht naar de essentie van het bestaan en deze lastige materie verduidelijkt werd door begrijpelijke onderwerpen uit het motoronderhoud.

Pirsig stelt dat er één ding ten grondslag ligt aan alles, en dat is kwaliteit. Kwaliteit is dus geen eigenschap of kenmerk van dingen, maar iets dat er aan vooraf gaat. Net zoals de Dao in Lao Zi’s “Dao De Jing”.

Ok, dat is een hoop inleiding, maar het lezen van dat stukje triggerde onmiddellijk het besef dat kwaliteit ontzettend belangrijk is voor mij. Het vertaalt zich voor mij ook naar schoonheid. Ik hou van mooi: mensen, gebeurtenissen, materiele dingen. Als er een innerlijke kwaliteit is, dan komt die zichtbaar naar buiten en heeft schoonheid. Daarom kan ik een Toyota Prius mooi vinden: niet omdat ie estethisch aantrekkelijk vormgegeven is, maar omdat er een gedachte in huist die ik mooi vind. En vind ik windmolens geen horizon-vervuiling, maar een aanwinst voor het landschap, omdat het uitgangspunt ervan helemaal klopt.

Schoonheid is voor mij belangrijk omdat ik er blij van wordt. En ik heb liefst dagelijks een stukje blij in mijn leven.
Schoonheid is voor mij de meetlat waarlangs ik dingen leg als ik twijfel of ze bij mij passen of niet. En dat was ik de laatste tijd vergeten in de problemen die bij de klant speelden: dat ik een meetlat heb om me te helpen keuzes te maken.

Software maken is bij uitstek een bezigheid waarbij kwaliteit en schoonheid een rol spelen. Floris schreef er vandaag ook over in zijn Blue Note 84: “…de kans neemt aanzienlijk toe dat het goede software is als de source code er ook mooi uit ziet”. Een vakman ziet dat. In één oogopslag: dit is wel of geen mooie code.

In ons vak zijn veel mensen die software maken, maar zijn het allemaal vaklui? Pirsig schrijft hierover:

Waarom deden die monteurs hun werk zo slecht? Het waren toch vakmensen, opgeleid in de techniek? Nee, al hadden ze misschien wel een technische opleiding gehad, vakmensen waren het zeker niet. Ze waren niet echt betrokken bij wat ze deden. Ze werkten gehaast, op de automatische piloot, zonder enig gevoel. Het waren net toeschouwers. Er bestond geen identificatie met het werk.

Dit is waar het om gaat voor mij. Bij software maken in het bijzonder, maar eigenlijk bij leven in het algemeen: betrokkenheid, gevoel. Niet maar domweg snel iets fixen of even in elkaar draaien, maar de tijd nemen om een stapje terug te doen en je af te vragen: “wat is hier aan de hand, wat is eigenlijk het probleem?”.

Als je een plek nodig hebt om boeken te bewaren en misschien ook nog een paar sokken en onderbroeken, dan kom je goed weg met een IKEA kast; voordelig, en voor de meeste mensen eenvoudig in elkaar te zetten. Maar als je behoefte groeit en je voortdurend stukjes IKEA kast toevoegt, komt er een moment dat de wand vol begint te raken en het volgende kast-element gewoon niet meer past. Dan kun je natuurlijk van een ander model een stuk nemen, en daar misschien iets vanaf zagen. En zo’n handig pennenbakje kun je met een spijker vastzetten aan de staander. O, laatjes erbij? Dan nemen we zo’n laatjesding en die zetten we op de plank; schuiven we gewoon wat boeken opzij.

En op een dag valt het hele gevaarte om, want in het begin had je de moeite niet genomen om ‘m echt goed aan de muur vast te maken. Nergens voor nodig, want er zouden toch nooit meer dan 100 boeken en 20 paar sokken in komen. En nu is de ellende niet te overzien.

Het is momenteel mijn werk om nog een plank aan zo’n gedrocht te maken om een electronische kassa op te kunnen zetten. Ik heb al vaak aangegeven dat het gevaarte gevaarlijk staat te zwaaien en dat het beter is om de hele zaak eerst goed vast te zetten en misschien wel een flink stuk te vervangen door iets degelijkers.

Maar dat is niet mijn opdracht. Die kassa moet op die plank, en snel een beetje.

Na bovenstaande begrijp je mijn probleem. Kwaliteit en schoonheid zijn ver te zoeken. De dingen waar ik blij van wordt komen sporadisch langs. Moet ik dit blijven doen?

Wat zou jij doen?

P.S. Ik vraag niet letterlijk om je advies over wat ik zou moeten doen. Ik wil graag weten hoe je aankijkt tegen vakmanschap, kwaliteit, schoonheid en opdrachten die strijdig zijn met hetgeen waarvoor je graag wilt staan.

, , ,

7 reacties

About Non-Disclosure Argeements

Last night I wrote a blogpost about the first application I built for the iPad. I’m so happy with the (coming of) the new gadget and the possibilities that the MonoTouch created to rite .NET code for it, that I could not wait to write a sample app and to share my experiences with the rest of the world.

So at 11 o’clock I sent out a tweet with a link to the blog. About 60 seconds later I got a reply from someone that I trust knows what he is talking about, that I better remove the post since I agreed on a NDA.

Wow, did I? Yes, I did. When you download the beta of the iPhone 3.2 SDK there’s the following text:

NDA

Yep, the beta is considered Apple Confidential Information. So I removed the post and went out to discover what I could and could not do under this NDA. Tried searching apple.com on the exact string “Apple Confidential Information”. No hits. Searched the legal department at apple.com/legal, no hits on beta software

Finally came up with the idea to search on the sub-site of the Apple Developer Centre. On the page on Pre-release software there is the rather clear text:

Pre-release software is Apple Confidential Information and your use of such software is subject to the Apple Developer Connection Terms and Conditions, including the Prototype License and Confidentiality Agreement attached thereto. Distributing the software to anyone other than an ADC member who is working for the same entity as you is considered a violation of your agreement with Apple and is damaging to both Apple and those who develop for the Apple platform. We sincerely appreciate your efforts to keep this software Confidential.

The last part I understand: no distribution of the software. No problem. But I think the Confidentiality Agreement must hold more information. There is a “Terms and Conditions” PDF that has a section 7 on Pre-release software that essentially tells you that “You certify that pre-release software will only be used for testing and development purposes”. Fine so far, but it also refers to the attached Prototype License and Confidentiality Agreement. So where is that agreement and what does it say?

The PLCA (as they lovingly call it) is on page 5 of the PDF and has a section 4 on non-disclosure:

You agree not to disclose, publish, or disseminate Confidential Information to anyone other than employees and contractors working for the same entity as you who have an existing ADC membership

Well, there it is. No right to publish Confidential Information, which means no stuff that Apple hadn’t already published about. So I can write about the iPad, I can write about the existence of the SDK, but I cannot write about a certain new UI-control that I used to build my demo app. Even though I like this new UI-control and love what it does for me.

Is this really necessary? What good does it do Apple when I don’t write about their products? About a product that they most certainly want as much coverage of as they can get: the brand new iPad?

Should I really be worried that they will sue me when I break my Vow of Silence? Of course, being Dutch, growing up in a country that is known around the world to be liberal, it is hard to believe someone will really sue you. Especially when you write nice about them.

I don’t like secrets, I don’t like lawyer stuff that tries to protect (imprison?) ideas. I do like what Jeff Atwood wrote about ideas: ideas in itself are not very valuable, it is how you execute them. So my message to Apple: liberate your ideas, they are great, I love them. Allow others to rave and rant about them, who cares? You are the one that is going to execute them in the most profitable way, any way. Right? And if you’re not going to, then don’t blame the blogger, blame yourself.

, , ,

Nog geen reacties

Jaap ziet Abraham

Afgelopen zondag was het dan zover: Jaap werd 50 jaar! Daar moesten we natuurlijk even bij stilstaan. Dus iedereen een snor op van de feestwinkel, want daar staat Jaap om bekend! En zelfs de Abraham pop was over de top…

 

Nog geen reacties

luminis® goes Praag!

luminis® bestaat inmiddels 5 jaar & dat was een mooie reden om eens goed uit te pakken met onze social!
Eens per jaar gaat heel luminis® een weekendje weg inclusief partners. We proberen er elk jaar weer iets bijzonders van te maken, maar dit jaar was natuurlijk ‘extra speciaal’…
Plannen werden gemaakt, steden kwamen voorbij als bestemming, ideeen over het programma te over. En waar kwamen we uiteindelijk op uit? Praag!

luminis® komt aan in Praag

Na de checkin in ons 4-sterren hotel midden in de stad ging we er direct op uit voor een rondvaart inclusief buffet…

 

Een heerlijke avond die voor een aantal eindigde in een foute kroeg & voor een aantal anderen lekker op tijd naar bed!

Zaterdag gingen we er op uit om een puzzeltoch bij de bekende burcht van Praag. Na de lunch snel terug naar het hotel voor de voorbereiding op het avondprogramma. De dames konden zich even optutten, de mannen kleedden zich snel om, om nog even voor het vertrek een stukje afkoeling te zoeken:

 

Daarna een heerlijk afsluiting van het gemeenschappelijke deel van de social: muziek, eten in Kampa Park & wijn. En vergeet de speeches niet, helemaal top!

Zondag & maandag kon iederen lekker z’n eigen gang gaan. Musea bezoeken, er samen of met collega’s op uit. Iedereen had het prima naar z’n zin. Maar hoe kan dat ook anders in zo’n prachtige stad!!

 

Nog geen reacties

5 jaar luminis®

Een verjaardag moet gevierd worden met taart. Vandaar dat we
zondagmiddag 1 April allemaal bij elkaar kwamen in Burgers’ Zoo in
Arnhem. Iedereen had z’n familie meegenomen naar het Bush restaurant om
te genieten van de taart.

taart

1 April 2002 werd luminis® opgericht,
5 jaar later zitten we met een veel grotere groep te genieten van de taart
in het Bush restaurant, een mooi & trots gevoel! Het Bush
restaurant heeft een bijzondere plek in de geschiedenis van luminis®,
toen we net begonnen waren hadden we namelijk nog geen eigen kantoor.
Iedereen was veel onderweg naar klanten of zat thuis te werken.
Natuurlijk hadden we behoefte om regelmatig met elkaar bij te praten.
In plaats van een zaaltje af te huren in een Hotel onstond het
lumineuse idee om hiervoor het Bush restaurant van Burgers’ Zoo te
gebruiken. Iedereen een jaarkaart & op vrijdagochtend in een leeg
restaurant gezellig aan de koffie!

Hans aan het woord

 

, ,

Nog geen reacties